نامردی


   در فرنگ که بودم، پرنده‌ها براحتی کنارت می‌آمدند و دانه و آب می‌خوردند.

  با وقایعی که برایم اخیراً پیش آمده، حالا می‌فهمم وقتی کبوترها در ایران می‌خواهند آب بخورند، چرا این همه سرشان را بالا می آورند و دور و برشان را نگاه می‌کنند. 



۲ نظر:

مارکوپولو گفت...

عزیز دل برادر فرنگ و غیر فرنگ نداره !
پیکر روانی درد مند هر جا بره ، درد رو هم با خودش میبره منتهی شرایط
محیطی مثل زنگ پائولوف عمل می کنه ....

شبدیز گفت...

اقا عکس بدخواهاتو بفرس بیاد

پست کردن نظر