شب‌نشینی

من بودم و دوش آن بت بنده‌نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز

شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شب را چه گنه؟ حدیث ما بود دراز

هیچ نظری موجود نیست:

پست کردن نظر